W dniu 25 lutego 2025 roku zmarł gen. bryg. mgr inż. Henryk Mika.
Uroczystości pogrzebowe odbyły się w dniu 5 marca 2025 roku w Warszawie. Rozpoczęła je msza święta w Katedrze Polowej Wojska Polskiego. Mszę celebrował proboszcz Katedry ks. ppłk. Karol Kopiński. W uroczystościach w Katedrze uczestniczyli – oprócz rodziny zmarłego – przyjaciele z Klubu Generałów i Admirałów RP oraz koledzy żołnierskiej służby generała Miki z pionu Służb Technicznych WP, a także wojskowa asysta honorowa.
Podczas nabożeństwa Koledzy generałowie i oficerowie zaciągnęli wartę honorową przy urnie zmarłego.
Na zakończenie uroczystości głos zabrał prezes Klubu wiceadmi. Marek Toczek, który powiedział:
Szanowna Pani Mariolu, Panie Krzysztofie, Pani Mileno,
pogrążona w smutku Rodzino.
Szanowni Koledzy żołnierskiej służby, Szanowni Zebrani.
Zebraliśmy się tu dzisiaj, by pożegnać gen. bryg. mgr. inż. Henryka Mikę, który 25 lutego br. odszedł na wieczną wartę.
Towarzyszymy Mu w Jego ostatniej drodze w ciszy i w zadumie, z wielkim bólem w sercu, bezradni i bezsilni wobec majestatu śmierci.
Panie Generale Henryku Mika stajemy dziś do ostatniej warty, aby oddać Tobie należną cześć.
Stają do niej Twoi podwładni, koledzy i przyjaciele, towarzysze żołnierskiej służby, koledzy z Klubu Generałów i Admirałów Rzeczpospolitej Polskiej, przedstawiciele pionu Służb Technicznych WP Ci, z którymi dzieliłeś lata służby i działalności społecznej.
Przybyliśmy z wielu miast i odległych garnizonów, aby wyrazić wielki szacunek i uznanie dla Twoich żołnierskich i życiowych dokonań.
Wezwani porywem żołnierskiego serca, w poczuciu obowiązku i koleżeńskiej powinności wobec Ciebie – naszego towarzysza broni, mężnego i oddanego żołnierza, a także dyplomaty – attaché wojskowego przy Ambasadzie RP w Pekinie.
Odszedł na wieczną wartę żołnierz, generała, wielki patriota, który najlepsze lata swego dorosłego życia poświęcił służbie dla Rzeczypospolitej Polskiej.
Henryk Mika urodził się w Szopienicach na Górnym Śląsku w grudniu 1939 roku.
Służbę wojskową rozpoczął w październiku 1959 roku.
Był absolwentem Oficerskiej Szkoły Samochodowej w Pile, oraz Politechniki Gdańskiej i Wojskowej Akademii Technicznej.
Przeszedł szereg służbowych stanowisk od dowódcy plutonu, przez dowódcę pododdziału remontowego i szefa służb technicznych. Był zastępcą dowódcy 13 Pułku Wojsk Obrony Wewnętrznej w Gdańsku, a od 1983 roku szefem Służb Technicznych – zastępcą dowódcy 9 Dywizji Zmechanizowanej w Rzeszowie.
W latach 1985-1990 pełnił obowiązki szefa Służby Czołgowo-Samochodowej Warszawskiego Okręgu Wojskowego, a następnie zastępcy szefa tej służby na szczeblu Głównego Inspektora Techniki Wojska Polskiego.
W 1990 roku został wyznaczony na stanowisko zastępcy szefa Szefostwa Dostaw i Zaopatrzenia Technicznego, a po zorganizowaniu w 1993 roku Departamentu Dostaw Uzbrojenia i Sprzętu Wojskowego Ministerstwa Obrony Narodowej, został szefem tego departamentu. Na tym stanowisku był awansowany do stopnia generała brygady.
Po przejściu do rezerwy w 2000 roku aktywnie włączył się w działalność Klubu Generałów WP. Przez wiele lat był członkiem Rady Klubu.
Był też organizatorem corocznych wyjazdów na Międzynarodowy Salon Przemysłu Obronnego w Kielcach.
Pani Mariolu z całą rodziną przyjmijcie nasze głębokie wyrazy współczucia i duchowego wsparcia, w tych jakże ciężkich dla Was chwilach.
Henryku, pozostawiłeś Rodzinie i Najbliższym oraz Twoim podwładnym i kolegom swoisty testament pisany własnym życiem – życiem prawym i szlachetnym, który my potomni powinniśmy kontynuować.
‘’Tak mi boleśnie, żem odszedł bez echa, a jednak lepiej,
że żadnym wspomnieniem Waszych jasnych marzeń spokoju nie skłócę.
Bo Wam jutrznia życia się uśmiecha, a ja z jasnym żegnam się promieniem
i w ciemności idę i już nie wrócę’’.
Żegnaj Generale Henryku Mika!
Żegnaj Przyjacielu!
Żegnaj Heniu, cześć Twej Pamięci!
Dalsza część uroczystości pogrzebowych generała Henryka Miki odbyła się na Cmentarzu Parafialnym w Rembertowie, gdzie przez rodzinę i kolegów, w tym członków Klubu Generałów i Admirałów RP, w asyście kompanii honorowej i orkiestry wojskowej został odprowadzony na miejsce wiecznego spoczynku.
Na zakończenie uroczystości głos zabrał syn zmarłego Krzysztof, który podziękował zebranym za uczczenie pamięci ojca oraz naszemu stowarzyszeniu za pomoc w organizacji pogrzebu.
