Gen. bryg. dr Włodzimierz Zieliński zmarł 4 maja 2025 r.
Włodzimierz Zieliński urodził się 26 września 1951 r.
W latach 1969–1973 był podchorążym Wyższej Oficerskiej szkoły Wojsk Zmechanizowanych im. Tadeusza Kościuszki we Wrocławiu. Po ukończeniu szkoły oficerskiej i promocji pełnił służbę w jednostkach 5 Saskiej Dywizji Pancernej i 4 Pomorskiej Dywizji Zmechanizowanej na stanowiskach dowódcy plutonu, dowódcy kompanii i dowódcy batalionu. W latach 1982–1985 był słuchaczem Akademii Wojskowej im. M. W. Frunze w Moskwie. Po powrocie do kraju został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 11 Złotowskiego Pułku Zmechanizowanego do spraw liniowych w Krośnie Odrzańskim, a następnie szefa sztabu – zastępcy dowódcy 17 Drezdeńskiego Pułku Zmechanizowanego w Międzyrzeczu. W latach 1987–1990 dowodził 11 Złotowskim Pułkiem Zmechanizowanym w Krośnie Odrzańskim. W lutym 1990 roku został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 4 Pomorskiej Dywizji Zmechanizowanej do spraw liniowych, a następnie szefa sztabu – zastępcy dowódcy tego związku taktycznego. W lutym 1995 roku objął dowództwo 14 Brygady Pancernej w Przemyślu. W 1997 roku, po ukończeniu Podyplomowych Studiów Operacyjno-Strategicznych w Akademii Obrony Narodowej w Rembertowie, został wyznaczony na stanowisko dowódcy 1 Warszawskiej Dywizji Zmechanizowanej w Legionowie. 15 sierpnia 2001 roku otrzymał nominację na generała brygady. 30 stycznia 2002 roku objął stanowisko szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Warszawie.
Ukończył kurs specjalistyczny w bazie Borden w Kanadzie.
24 lutego 2009 roku obronił w Akademii Obrony Narodowej swoją pracę doktorską pt. Ekonomiczne podstawy systemu obronności państwa w czasie pokoju, kryzysu i wojny.
Pracował jako nauczyciel przedmiotów wojskowych w Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych w komornicy oraz jako nauczyciel akademicki na kilku uczelniach wojskowych i cywilnych.
Uroczystości pogrzebowe gen. Zielińskiego miały miejsce w dni 9.05.2025 r. w Legionowie. Rozpoczęła je Msza Św. żałobna w Kościele Garnizonowym, po której zwłoki Generała zostały odprowadzone na miejsce wiecznego spoczynku na miejscowym cmentarzu.
„Cześć jego pamięci”