W dnu 13 stycznia 2025 r. zmarł gen. dyw. Józef Chmiel.
Józef Chmiel urodził się 3 kwietnia 1940 w Radlinie na Górnym Śląsku.
Dzieciństwo i lata młodzieńcze spędził na Śląsku gdzie nabył zamiłowania do solidnej pracy i tradycyjnego życia rodzinnego.
W 1960 rozpoczął studia w Oficerskiej Szkole Radiotechnicznej w Jeleniej Górze.
Po zakończeniu szkoły promowany na podporucznika, w październiku 1963 r. rozpoczął służbę zawodową jako dowódca stacji i plutonu przewoźnych urządzeń rozpoznania radioelektronicznego, następnie oficer operacyjny grupy analiz danych w 10 Ośrodku Rozpoznania Systemów Radiolokacyjnych w Dziwnowie.
W 1966 r. został wyznaczony na stanowisko pomocnika szefa sztabu 10 pułku rozpoznania systemów radiolokacyjnych w Dziwnowie.
W 1970 r., jako kapitan, został skierowany na studia w Akademii Sztabu Generalnego WP, po ukończeniu których pełnił służbę w macierzystym pułku na stanowisku szefa sztabu – zastępcy dowódcy, a w 1975 r. objął stanowisko dowódcy tego pułku. Dowodzony przez niego pułk był dwukrotnie wyróżniony w rozkazie Ministra Obrony Narodowej, jako przodująca jednostka Wojska Polskiego.
W 1979 r. został skierowany na Podyplomowe Studia Operacyjno-Strategiczne w Akademii Sztabu Generalnego WP.
W latach 1980–1986 pełnił służbę na stanowisku zastępcy szefa, następnie szefa oddziału rozpoznawczego Sztabu Pomorskiego Okręgu Wojskowego. W okresie tym dowodził Polskim Kontyngentem Wojskowym w Syrii.
W 1986 r. rozpoczął służbę w Zarządzie Rozpoznania Wojskowego w Głównym Zarządzie Szkolenia Bojowego WP kolejno jako szef oddziału, zastępca szefa zarządu, a od 1992 roku szef zarządu.
W 1992 objął stanowisko szefa zarządu Rozpoznania i Walki Radioelekronicznej Sztabu Generalnego WP.
9 listopada 1992 r. został awansowany na stopień generała brygady.
W okresie 1994–1995 był dowódcą Sektora Północnego Sił Pokojowych ONZ UNPROFOR w byłej Jugosławii, a w 1995 r. objął stanowisko pomocnika szefa Sztabu Generalnego WP ds. współpracy z NATO. Uczestniczył w pierwszych rozmowach akcesyjnych związanych z przygotowaniem Polski do członkostwa w Sojuszu.
W 1996 r. został wyznaczony na stanowisko Pełnomocnika Ministra Obrony Narodowej ds. stacjonowania i Użycia Sił Zbrojnych RP poza granicami kraju.
W 1997 r. objął funkcję asystenta szefa Sztabu Generalnego WP.
15 sierpnia 1998 r. został awansowany na stopień generała dywizji.
3 kwietnia 2000 r. zakończył zawodową służbę wojskową.
Za swą działalność służbową był wyróżniony wieloma odznaczeniami państwowymi i resortowymi, wśród nich „Krzyżem kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski”, „Złotym Krzyżem Zasługi” i „Złotym Medalem za zasługi dla obronności Kraju”.
Pogrzeb generała Chmiela odbył się 16 stycznia 2025 roku na Cmentarzu Południowym w Antoninowie pod Warszawą.
W uroczystościach wzięła udział wojskowa asysta honorowa. Oprócz rodziny zmarłego uczestniczyli w nich również licznie zebrani koledzy żołnierskiej służby, wśród nich przedstawiciele Klubu Generałów i Admirałów Rzeczypospolitej Polskiej – generałowie: J. Słowiński, W. Saczonek, J. Bielecki, S. Filipiak, Z. Graczyk.
W imieniu Przyjaciół i Kolegów pożegnali Go gen. dyw. dr Franciszek Puchała i płk Ostrowski dziękując Mu za wspólnie przeżyte lata służby i bezinteresownej żołnierskiej przyjaźni.
Generał Puchała powiedział m. in.:
„Naszego ś.p. Kolegę Józefa pamiętamy jako wspaniałego żołnierza, który przez 40 lat służył naszej Ojczyźnie w szeregach Wojska Polskiego. Był wysokiej klasy specjalistą i dowódcą wojskowym, niezwykle skromnym, prawym, solidnie wykształconym, doświadczonym, bardzo dobrym i zasłużonym oficerem….
był wspaniałym człowiekiem, troskliwym mężem, ojcem, dziadkiem. Pozostawił dwóch synów – Marka i Sławka, którzy poszli w ślady Ojca i zostali wysoko cenionymi oficerami Wojska Polskiego oraz założyli wspaniałe rodziny.
Gen. Chmiel był oficerem pełnym empatii, kochał ludzi, był im bardzo życzliwy i w razie potrzeby zawsze spieszył z pomocą. Był niezwykle lojalnym wobec kolegów i przełożonych. Szanował swoich podwładnych.
Po odejściu z wojska był wieloletnim członkiem Klubu Generałów Wojska Polskiego, lubił przyrodę, brał udział w działalności koła łowieckiego i pielęgnował swoją działkę rekreacyjną.
Nasz Kolego Generale! Pamięć o Tobie i Twoich zasługach na zawsze pozostanie wśród nas. Spoczywaj w spokoju w polskiej, mazowieckiej ziemi. Niech się śni Tobie nasza Ojczyzna – Polska, sprawiedliwa i szanująca żołnierską godność! Cześć Twojej pamięci!”